วันนี้หายเป็นหวัดซะละ หลังจากที่นอนตากแอร์จนน้ำมูกไหล ปวดหัวนิดหน่อย ก็ปกติแหละถ้าที่สำนักงานไม่ทาสีซะเหม็นไปทั่วอาคาร เลยได้อาการปวดหัวเพราะกลิ่นสีแทน จริง ๆ แล้วคอเคล็ดด้วย สืบเนื่องจากนอนไม่หลับ พลิกไปพลิกมา คิดเรื่องอะไรก็ไม่รู้จนหลับไปตอน.... จำได้ครั้งสุดท้ายก็เที่ยงคืนครึ่งมั๊ง

            ไปทำงานแบบว่าเช้ากว่าปกติ นั่งรถสองต่อกว่าจะไปถึงสำนักงาน ข้ามถนนมาก็เจอน้องคนผมตรง (รู้วันนี้ว่าชื่อนุ้ย) แต่ไม่ได้ทักอะไร เดินผ่านเฉย ๆ จนขึ้นสำนักงาน น้องเค้าถึงบอกว่า “เดินตามพี่มา แต่พี่ไม่ยอมหันหลังมาหาเลย”

            กินข้าวไข่เจียวตอนเที่ยง แพงว๊ะ 30 บาท ไม่ได้ใส่อะไรเลยนอกจากไข่เจียวหนึ่งฟองฟู ๆ กับหมูสับ 30 บาท แต่อร่อยแฮะ กินเป๊บซี่ 1 ขวดเล็ก รวมมิตรอีกหนึ่งถ้วย เหนื่อยสัดกินจัดอ้วนชัด ๆ ... 555+ (ไม่ได้กินโค๊กแล้วนะคะ) รอนานพอสมควรแต่รู้สึกไม่ได้นานเท่าไหร่เพราะติดสายอยู่ ส่วนคุณเพื่อนก็บ่น ๆ ๆ ๆ เช่นเคย แต่ก็กินเพราะคนขายแม่งหล่อโคด....

            คอเคล็ด ปวดหัวเพราะช่างมาทาสี โดนถากอีกละ เจ้าแม่คนเดิม ถากไร้สาระก็ถากอยู่นั่นแหละ ทำงานนั่งเสียบหูฟัง ฟังเพลงในโทรศัพท์ก็ยังถาก และฉันก็ไม่ได้ยินอะไร กัดอะไรฉันอีกไม่รู้ กัดได้กัดดี..

            บ่ายไม่มีงานเพราะขยันเกิน ทำเสร็จไวปานเสกเอา เจ้าแม่ก็ใช้ไปทำงานที่โต๊ะ (ใช้ข้ามห้อง) อยู่นั้นตลอดบ่าย ติดตั้งโปรแกรมให้ นานโข นั้งจิกกันอยู่ 2 คน งุกงิก ๆ น้องคนผมดัด (รู้วันนี้ว่าชื่อน้อง) ก็มาคุยด้วย พี่อ้อยเกิดอาการหมั่นไส้ใช้ไปทำงานงก ๆ ๆ น่าสงสารเด็กจริง ๆ คนแก่นี่ใจร้ายแฮะ พี่อ้อยไปรับโทรศัพท์ ฉันก็ไปนั่งเล่นกับน้องนุ้ย คุยไปคุยมาอีท่าไหนไม่รู้ คุณน้องเกิดอาการอาย (ปานฉันไปจีบ แค่ไปคุยด้วยโว๊ย!! แต่น้องน่ารักจริงว๊ะ555+) และบอกมาว่าพรุ่งนี้เช้าจะพาไปกินโจ๊กร้านอร่อย ให้มาแต่เช้าด้วย

            เจ้าแม่กลับมา ตาเขม็ง ฉันเลยบอกไปว่า “แม่มาละ” คุณน้องเลยออกอาการ “แม่คุณทูลหัวพี่มาละ นู๋ไปดีกว่า” พี่อ้อยก็เรียกอย่างแรงว่า “มานั่งนี่” น้องเลยนอยไปละ แต่ยังไงก็ยังบอกว่าพรุ่งนี้เช้าเจอกันนะ

            ตอนเย็นพี่อ้อยมาส่งบ้าน (ไปกัน 3 คน เพื่อน น.ด้วย) ไปซื้อของก่อนกลับบ้านนิดหน่อย ช่อดอกไม้บะเร่อซื้อให้ท่านโต้งไป แฮป ภรรยา และเค๊กให้ลูก ๆ พี่อ้อยบอกว่า “วันหลังมากินนะ ช่วงนี้ไม่ว่างเลย ยิ่งเที่ยงก็ไปไหนไม่ได้ ไว้ตอนเช้า หรือไม่ก็เสาร์นี้มาช่วยทำงานก่อนแล้วค่อยไปกัน” ก็เลยบอกไปว่า “นัดเต็ม” ถามใหญ่เลยว่าใคร ก็ไม่บอกอะนะ แต่ก็ถามมาจนได้ว่า “จะไปกินกับเด็กในห้องพี่น่ะเหรอ” ก็เลยแถไปเรื่องอื่น บลา บลา บลา

            พี่ทิพโทรมาเล่าเรื่องอาอา ตอนอยู่ในรถ เจ้าแม่ก็เกิดอาการมีมารยาทฉับพลัน ปิดเพลงเก่าคร่ำครึที่ดังกระหึ่ม ปิดซะเงียบสนิท ได้ยินหมดเลยว่าพูดไรกัน ฉันลงท้ายดังที่เคยคุยกับพี่ ๆ "คิดถึงนะจ๊ะ" แล้วเจ้าแม่ก็หันควับ!!! แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร.....และในรถก็เงียบสัด.... 

             บอกอีกว่า “จะพาไปเที่ยวสวนยางที่ทำไว้ หรือไม่ก็ถ้าว่างจะพาไปบ้าน ให้ว่างก่อนละกัน” จะพาไปรดน้ำจนตัวดำล่ะซิไม่ว่า ใช้เกินคุ้มละ

            ก่อนกลับเด็กก็ลาและย้ำให้มาแต่เช้า และถามว่าจะกลับยังไง คุณเพื่อนก็ตัวดีทะลึ่งตอบไปว่า “พี่อ้อยไปส่ง” เต็มเบ้าหูคุณน้อง เลยนอยกับบ้านไปเฉย ๆ

            จริง ๆ วันนี้ต้องไปซื้อ wireless ด้วย แต่พี่อ้อยบอกพรุ่งนี้ค่อยไป เออดีได้หลับบ้านฟรีอีกวัน

            ไว้เคลียร์เด็กก่อนเพราะพรุ่งนี้ต้องไปกินข้าวด้วย ไอ้เด็กนี่จิกเล่น ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ไง ทำอะไรไม่คิด สมควรละ ช่วงทำงานก็คงเป็นพี่อ้อยที่ต้องห่างไว้ ไม่อยากมีปัญหาในทุก ๆ ด้าน วันเสาร์เคลียร์ทุกอย่าง ยกเลิกนัดคืนหนังสืออาจารย์คนนั้นไปก่อน ไว้คุยกันเรื่องโปรเจคนู๋ก่อนละกันนะคะคุณครูขา.... เคลียร์ทางผู้ใหญ่ให้นู๋หน่อยนะ เดี๋ยวที่เหลือจัดการเอง โปรเจคทีรักถูกชิ่ง นู่ของานใหญ่เลยละกัน ด้วยความดูแลของท่านค่ะ

            งานหนักหนาพอกัน แต่นู๋ไม่ได้ทะลึ่งบ้องยางรถแตกกลางทางหรอกนะ 555+ ดีละที่ไม่เป็นไร สู้ ๆ ละกัน สัญญาแล้วว่าจะพาไปงานอบรมแฟลช และไปดูงานปี 4 ด้วย อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปก่อนกันละกันนะ สู้ ๆ ขึ้นหัวเอมให้รู้ว่ายังยังสู้นะคะ ไม่เหงาละ ช่วงนี้เรื่องเยอะมากมาย ไม่มีเหงา

            ..............................

            วันเสาร์คาดว่าจะว่าง จริง ๆ วันศุกร์ได้ป่าว ลางานไปโลด วันเสาร์คนเยอะ เออ เพิ่งรู้วันนี้ว่าเจี๊ยบฝึกงานที่เมเจอร์ ไงล่ะทีนี้ อยากเจอชิมิ คาดว่าคงได้เจอละ จัง ๆ เลย (โทษวาสนาเถอะไป๊)

            ไม่แปะพลาสเตอร์นะ กลัวมันหายก่อนเดี๋ยวไม่มีใครนวดให้ 5555+